Sensacyjne znalezisko!

Rewers

Do ciekawego odkrycia doszło na jednym z pól w Wysokiej. Znaleziono tam pewna dziwną monetę z czasów rozbiorowych. A oto fragment korespondencji z jednym z uczniów:

pon., 25 maj, 16:34

Dzień dobry. Przesyłam zdjęcia do zadania z Historii oraz zdjęcie monety, którą mój pradziadek wykopał z ziemi podczas orki na polu z czasów panowania zaboru  Austriackiego u nas.

Wysyłam też obrazek z plastyki. Pozdrawiam😃😃😃

Kacper D.

Awers

A oto odpowiedź naszej Pani:

Kacperku!

Twoja opowieść o wykopanej monecie przez Twojego Pradziadka jest świetnym przykładem, że:

•    z jednej strony na to, jak tworzy się historia i tradycja rodzinna;
•   z drugiej strony takie właśnie artefakty są potwierdzeniem przeszłości naszej miejscowości.

Myślę, że ta moneta będzie w Twojej rodzinie już na zawsze, bo to jakby był prezent od Pradziadka. Cieszę się, że jakże trafnie wykorzystałeś tą opowieść rodzinną na lekcji. Ocena szósta.

Serdecznie pozdrawiam - Wiktoria Leśniakiewicz

Jak widać, nasza ziemia kryje jeszcze niejedną tajemnicę i warto się jej dokładnie przyjrzeć. Kto wie, co kryje się w jej wnętrzu, jakie skarby historii przed nami ukrywa? Możemy tylko zgadywać, jak ta moneta o wartości historycznej i materialnej też, znalazła się tam, gdzie ją znaleziono? Kto ją zgubił? Kim był? Może był to kupiec, a może zbójnik albo poszukiwacz skarbów z Bractwa Siedmiu Gwiazd czyli Bractwa św. Wawrzyńca… Tego jeszcze nie wiemy i na tym polega urok tajemnicy – że pracuje nasza wyobraźnia – jak u detektywa. W tym przypadku detektywa historii.  

Prace naszych uczniów

Szymek T.

W związku z wiadomymi wypadkami w Kraju zmuszeni byliśmy przejść na zdobywanie wiedzy samokształceniem i komunikować się z nauczycielami przy pomocy Internetu. 

Otrzymaliśmy więc zadanie:

·        sporządzenia dla Mamy drobnego upominku na Święto Matki w dowolnej technice;

·        namalowanie greckiej wazy czerwono- lub czarnofigurowej;

·        namalowanie farbami wiosennego pejzażu z mojego okna.

A oto najciekawsze prace w kategorii "Dla Mamy":

Ala G.

Anitka M.

Anitka M.

Dawid K.

Dawid W.

Dominik D.

Gabrysia T.

Jasiu W.

Kacper D.

Mateusz J.

Matylda S.

Michał K.

Milena R.

Monika J.

Oliwia H.

Patrycja R. 

Piotr B.

Roksana W.

Wiktoria G.

Zosia J.

Kategoria "Historia"

Anita M.

Dominik D.

Grzegorz W.

Mateusz J.

Milena R.

Jasiu W.

Kategoria "Obraz"

Zosia J.

Na festynie w Biskupinie

Klasa II G w ramach projektu gimnazjalisty przygotowała program pt. „Na festynie w Biskupinie”.

Przygotowywaliśmy się do tej prezentacji przez cały rok szkolny, a inspiracją stała się tygodniowa szkolna wycieczka do Trójmiasta, wraz z Paniami: Wiktorią Leśniakiewicz i Lidią Teper, gdzie zwiedziła ona Westerplatte, Pocztę Gdańską, Gdańską Starówkę, wiele muzeów historycznych i archeologicznych. Dotarliśmy także do Skansenu w Sopocie.

Obronny charakter grodu, wyposażenie, broń, ubiory i ceramika, które tam zobaczyliśmy zainspirowały nas do działania.

Rozpoczęliśmy od namalowania bramy wejściowej z murem obronnym i palisadą, następnie dziewczyny zaprojektowały i uszyły stroje oraz biżuterię z epoki, do której wykorzystały rzemyki skórzane, bursztyny, muszle, kości i zęby zwierząt.

Kompletując biżuterię nie mogliśmy zapomnieć o najważniejszej sferze – sferze życia duchowego, a więc:

·        wierzeniach,

·        zwyczajach,

·        obrzędach.

Wiemy, że biżuteria miała też charakter na granicy wierzeń i magii. Na pewno czczono siły otaczającej nas Przyrody, która leczyła, żywiła, dawała schronienie, ubierała i… chroniła nasze doczesne szczątki.

Następnie według biskupińskich wzorów wykonaliśmy z gliny ceramikę: kubeczki, wazony, lampki a nawet urnę twarzową.

Kolejnym etapem poznawania trudów dnia codziennego Biskupinian była broń i narzędzia codziennego użytku. Wiedzę o militariach trochę poszerzyliśmy w czasie wykonując jej repliki począwszy od bumerangu (na polskich ziemiach znanego już od 30.000 lat!) poprzez kamienne siekiery i sierpy, kosy, włócznie, itp.

Studiowaliśmy i układali menu z dawnych czasów. Do wykonanych przez nas naczyń powkładaliśmy podstawowe produkty z których powstawały potrawy oraz przyprawy z tamtych czasów, a były to: kasze, otręby, mąka, kminek, czarnuszka, dziki czosnek, kurdybanek oraz lecznicze zioła (będące przyprawami):

v odkażające,

v napotne,

v wzmacniające,

v wspomagające trawienie,

v wspomagające krzepliwość krwi i gojenie się ran

Dzięki tym wiadomościom potrafimy sami zorganizować domową apteczkę, gdyż teraz nie są nam obce zioła z naszych łąk i lasów: dziurawiec, mięta, liście i owoce malin, krwawnik, kwiat lipy, kurdybanek, skrzyp, pokrzywa, babka lancetowata, kminek, naparstnica, itd.

Eksperymentowaliśmy również z roślinami, à propos barwienia tkanin i wyszło nam, że:

·        ozimina barwi na zielono,

·        czarna jagoda (borówka) na fioletowo,

·        jaskier i mniszek lekarski na żółto,

·        kora dębu daje wszelkie odcienie brązu i czerni.

Wracając do kuchni dowiedzieliśmy się iż była ona oparta głównie na polewkach (zupach) zagęszczanych kaszą. Kiszono żury, pieczono lub gotowano mięso ryb, zwierzyny leśnej i tej hodowlanej (krowy, woły, owce i konie).

Wiemy, iż tworzono pochówki szkieletowe i ciałopalne. Mając urnę twarzową odtworzyliśmy właśnie taki grób ciałopalny z grobowymi darami. Naszemu zmarłemu współziomkowi włożyliśmy ziarna pszenicy, grzebień, sztylet, naszyjnik, poroża i skórę jelenia.

Zaproszonych gości – rodziców i klasy gimnazjalne - oprowadziliśmy po naszym mini-muzeum.

Każdy z nas opowiadał o konkretnej sferze życia naszych pra-pra-przodków, i tak:

v Michał wprowadził nas w temat omawiając poszczególne slajdy z wycieczki ;

v Wiola opowiedziała o wyrobie, znaczeniu i symbolice biżuterii;

v Sebastian o wierzeniach, obrzędach, zwyczajach, które kultywujemy do dnia dzisiejszego, nie zdając sobie sprawy jak dalece w czasie sięgają ich korzenie! Ablucje, Marzanna, przenoszenie przez próg panny młodej, itp. itd., nie mówiąc już o szczególnym traktowaniu ognia i wody;

v Ewelina opowiadała o wyrobie i wypalaniu ceramiki, czyli ówczesnej zastawy stołowej;

v Ilona uczyła nas ziołolecznictwa oraz trudnej sztuki barwienia tkanin;

v Anita odkrywała sekrety sztuki kulinarnej

v Max z Łukaszem i Pawłem szeroko opowiadali o broni i narzędziach codziennego użytku.

Imprezę zakończyliśmy wspólnym posiłkiem, jakim był bigos, który obok schabu z kapustą czy pierogów jest naszą narodową potrawą. Przegryzaliśmy też „swojskim” pieczonym chlebem, a potem jedliśmy go z niemniej swojskim, świeżo podbieranym miodem, popijając – a jakże – herbatką miętową lub jak kto wolał – malinowo-lipową.